Jak czytać skład na metce

Metka mówi o ubraniu więcej niż zdjęcie. Z niej dowiesz się, czy sweter będzie grzał, czy spodnie wrócą do formy po całym dniu i jak prać, żeby rzecz posłużyła dłużej.

Co musi być na metce

W Unii Europejskiej skład włókien jest obowiązkowy. Podaje się go w procentach wagowych i pod ogólnymi nazwami, na przykład „bawełna”, „wiskoza” czy „elastan”. Dzięki temu możesz porównać dwie rzeczy różnych marek.

Trzy rodziny włókien

  • Naturalne: bawełna, len, wełna, jedwab. Oddychają, ale bywają bardziej wymagające w praniu. Len naturalnie się gniecie i to jego urok.
  • Z celulozy (sztuczne): wiskoza, modal, lyocell. Są miękkie, dobrze się układają i przyjemnie chłodzą. Wiskoza może się skurczyć w zbyt ciepłej wodzie, więc pierz ją delikatnie.
  • Syntetyczne: poliester, poliamid, akryl, elastan. Są wytrzymałe i mniej się gniotą, ale gorzej oddychają. Swetry z dużą ilością akrylu łatwiej się mechacą.

Na co patrzeć przy zakupie

  • Elastan w małej ilości (zwykle kilka procent) sprawia, że jeansy czy spodnie są wygodniejsze i lepiej trzymają formę.
  • W swetrach sprawdź, ile jest wełny. Im więcej, tym zwykle cieplej.
  • Mieszanki łączą zalety różnych włókien, na przykład bawełna z poliestrem mniej się gniecie niż sama bawełna.

Symbole prania w skrócie

Miska to pranie (cyfra oznacza maksymalną temperaturę), trójkąt to wybielanie, kwadrat to suszenie, żelazko to prasowanie, a kółko to czyszczenie profesjonalne. Przekreślony symbol oznacza, że danej czynności lepiej unikać.

W Onmi przy każdym produkcie podajemy pełny skład i wymiary w centymetrach, żebyś wiedziała, co kupujesz.